مطالعه این کتاب را برای دانشجویان، محققان و علاقمندان توصیه میکنم. پیش گفتار و عکس روی جلد این کتاب را میتوانید در تصاویر زیر مطالعه و مشاهده فرمایید.

این کتاب ۲۵۲ صفحه‌ای را میتوانید از کتابفروشیها به قیمت ۷۰۰۰ تومان خریداری نمایید.

شماره تلفن مراکز پخش:
انتشارات عمیدی: ۰۴۱۱۵۵۳۵۹۶۱ و کتابیران: ۰۲۱۶۶۵۶۶۵۰۹

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، محققان گونه ای از زنبور گرمسیری به نام Tetragonisca angustula را در ایالت سائوپائولو برزیل مورد بررسی قرار دادند.

این زنبورها در زبان محلی جاتایی (Jatai) نامیده می شوند و لانه های آنها بر روی درختان یا حفره های دیوار بنا شده و یک ملکه و ۱۰ هزار زنبور کارگر در هر کندو زندگی می کنند.

زنبورهای جاتایی دارای یک سبک زندگی خاص هستند و وظایف به صورت دوستانه بین آنها تقسیم شده است. در بین زنبورهای کارگر جاتایی گروهی وظیفه محافظت از لانه و فرزندان ملکه را بر عهده دارند.

زنبورهای سرباز جاتایی با سایر اعضای لانه دارای وجه تمایزهایی هستند. این زنبورها ۳۰ درصد قوی تر از سایر زنبورها بوده، سرشان کوچک تر است و پاهای بلندتری دارند. تقریبا یک درصد زنبورهای کارگر هر لانه در اندازه زنبورهای سرباز هستند.

زنبورهای سرباز جاتایی در مدخل ورودی لانه حضور دارند؛ بطوری که می توانند بلافاصله حمله دشمن احتمالی را ردیابی کنند

به گفته محققان، زنبورهای سرباز جاتایی به دلیل وظیفه دفاعی که بر عهده دارند، از لحاظ ظاهری نیز متفاوت هستند. تفاوت اندازه زنبورهای سرباز جاتایی به آنها در مقابله با دشمن اصلی شان، زنبور سارق Lestrimelitta limao کمک می کند.

بر خلاف زنبورهای عسل که تنها یک روز وظیفه حفاظت از لانه را بر عهده دارند، زنبورهای سرباز جاتایی بیش از ۳ هفته عهده دار حفاظت از کندو هستند و با افزایش سن به کارهای دیگر مشغول می شوند.

پیش از این نمونه کارگران سرباز تنها در خانواده مورچه ها و موریانه ها دیده شده بود.
منبع: خبرگزارى ایسنا (www.isna.ir)

از اینجا دانلود کنید.

بررسی های یک محقق سوئدی نشان می دهد تلفن های همراه تاثیرات منفی جدی روی زنبورهای عسل دارند و قاتل این حشرات مفید محسوب می شوند.

گرده افشانی بذر ۷۰ محصول از ۱۰۰ محصول غذایی اصلی جهان توسط زنبورهای عسل انجام می شود و لذا کم شدن و مرگ و میر زنبورهای عسل تاثیر منفی جدی بر میزان دسترسی انسان به مواد غذایی خواهد داشت.

بر اساس تحقیقات دانیل فاورو، در موسسه فدرال فناوری سوییس، سیگنال های ارسال شده از سوی تلفن همراه باعث گیج شدن زنبورهای عسل شده تا بدان حد که آنها راه بازگشت به کندوی خود را گم کرده و در نهایت بر اثر گرسنگی و گم شدن توان خود را از دست داده و تلف می شوند.

فاورو و تیم همکار او ۸۳ آزمایش را برای بررسی واکنش زنبورهای عسل به دکل های تلفن همراه و سیگنال های ارسالی توسط این وسیله انجام داده اند که نشان می دهد در زمان برقراری تماس تلفن همراه، اختلال در عملکرد زنبورهای عسل ده برابر می شود.

استفاده از تلفن همراه در نزدیکی کندوی زنبورهای عسل باعث می شود که آنها این مکان را ترک کرده و در هوا پراکنده شوند. تا زمانی که تلفن های همراه در نزدیکی کندوی زنبور عسل فعال باشند آنها به هیچ وجه به کندوی خود بازنمی گردند.

این محقق خواستار ایجاد مراکز پرورش زنبور عسل در نواحی دور افتاده شده تا زنبورهای عسل به هیچ وجه تحت تاثیر نامطلوب تشعشعات تلفن همراه قرار نگیرند. منبع

فهرست و نمایه مطالب کتاب را میتوانید از اینجا دانلود کنید.

چرای دقیقش را دو ریاضیدان دانشگاه MIT به تازگی کشف کرده اند:حشرات آب پیما، طوری کشش سطحی آب را به خدمت می گیرند که تقریبا بدون هرگونه تلاش طاقت فرسایی، می توانند از سراشیب های خیس به سرعت بالابروند. اگر به شکل سطح آب در ظرف ها دقت کرده باشید حتما دیده اید که کنارهای این سطح، شیب رو به بالادارند و تا فاصله کوتاهی، دیواره را همراهی می کنند. پدیده ای که علتش، نیروی چسبندگی بین ذرات آب و دیواره است و در کناره برکه ها و چاله های آب هم دیده می شود.

سرعت و جثه حشرات بزرگی مثل آب دزدک ها، برای پریدن از روی این قسمت کافی است. حشرات کوچک تر از پس این کار بر نمی آیند و این تکه را به صورت یک آب شیب دار می بینند.

اما درعوض، با پاهایشان سطح آب این قسمت ها را طوری تغییر شکل می دهند که نیروهای حاصل، آن ها را به بالای تپه آبی هل می دهد.

برای این که بهتر متوجه داستان بشوید، بد نیست بدانید این همان پدیده ای است که تکه های برشتوک روی شیر یا تفاله های روی چای را به طرف هم می کشد و آن ها را در چند گوشه جمع می کند.

وقتی اجسام کوچک روی سطح آب قرار می گیرند، شکل آن را تغییر می دهند و کشش سطحی را زیاد می کنند. وقتی این مناطق فرو رفته به هم نزدیک می شوند و لبه هایشان روی هم می افتد، ناگهان به طرف یکدیگر کشیده می شوند تا مقدار تغییر شکل و تنش سیستم را به کمترین مقدار برسانند. «این یک روش فوق العاده برای جا به جایی و تغییر مکان است.» این حرف را «جان بوش» می زند که به همراه «دیوید هو»، نحوه حرکت حشرات ریز آب پیما را بررسی کرده اند. برای این کار، آن ها جابه جایی ۳ گونه حشره بر روی آب را با سرعت بالا، فیلمبرداری و تصاویر را تحلیل کرده اند.

نتایج نشان داد که این حشره ها با پاهای جلویی و عقبی، سطح آب را بالامی کشند و همزمان از پاهای وسط برای فشاردادن آب به سمت پایین، استفاده می کنند. بدن بیشتر حشراتی که در آبگیرها و برکه ها زندگی می کنند ضد آب است و آن را دفع می کند. اما حشراتی که در این بررسی از آن ها استفاده شد، پنجه های جمع شونده ای داشته و می توانستند به سطح آب چنگ بزنند و آن را بالابکشند.

این دو تکه بالاکشیده شده که زیر پای حشره قرار دارند، مثل لبه مقعر سطح آب، تنش بسیار زیادی پیدا می کنند و مانند تفاله های سطح چای به طرف هم کشیده می شوند تا تنش راکاهش بدهند. همین نیروی جاذبه است که حشره را روی شیب رو به بالاهل می دهد.

پاهای جلویی، بیشترین نقش را در این فرآیند به عهده دارند. پاهای وسطی، آب را به پایین فشار می دهند تا عکس العمل رو به بالای آب، وزن آن ها را تحمل کند و جلوی غرق شدنشان را بگیرد. پاهای عقبی هم آب را کمی بالامی کشند تا تعادل ایجاد شود و حشره روی یک شیب تند، به عقب برنگردد.

روش عجیب و جالب این حشرات برای جابه جایی، اتفاقا سرعت خیلی خوبی هم دارد. آن ها از لبه آب برکه که با سرعتی حدود ۳۰ برابر طول بدن در ثانیه، بالامی روند؛ در حالی که سریع ترین انسان، زمین سفت را با سرعت ۵ طول بدن در ثانیه گز می کند.

روزنامه کیهان، شماره ۱۹۹۲۳ به تاریخ ۲۱/۲/۹۰، صفحه ۷ (دانش و پژوهش)

منبع: روزنامه جام جم، شماره ۳۱۰۷ به تاریخ ۲۹/۱/۹۰، صفحه ۱۲ (دانش) برگرفته از: نشنال جغرافی